Ozonoterapia – leczenie ozonem

Ozon jest alotropową, trzy-atomową odmianą tlenu o skutecznym i biobójczym działaniu. Zwalcza w organizmie wszelkie bakterie, pierwotniaki, grzyby oraz wirusy odpowiedzialne za zakażenia. Wykazuje właściwości lecznicze tam, gdzie rutynowe metody okazują się nieskuteczne (przewlekłe stany zapalne), przyśpiesza proces gojenia ran pooperacyjnych, zmniejsza odczucie bólu, a także aktywuje układ odpornościowy do działania.

Sama technika rozwija się nieustannie od ponad 150 lat, dzięki „generatorowi ozonu” Nicola Tesli.

Przebieg procesu:

Podczas wizyty lekarz określa stan pacjenta do przeprowadzenia zabiegu oraz ustala cały przebieg kuracji: sposób podania ozonu, dawki, częstotliwość oraz długość terapii.

Metody leczenia ozonem:

  • Autohemotransfuzja: pobieranie od pacjenta w zależności potrzeby od 10 do 20 ml lub 100 – 150 ml krwi żylnej. Pobrana krew jest następnie ozonowana i w sterylnych warunkach ponownie podana pacjentowi w postaci wlewu dożylnego;
  • Kąpiel w gazowej mieszaninie tlenowo-ozonowej: nakładanie na schorowaną kończynę hermetycznego worka, a następnie wpuszczanie do niej mieszaniny tlenowo-ozonowej. Czas trwania zabiegu: ok. 40 minut;
  • Przyśpieszenie gojenia ran: poprzez ich oczyszczanie i założenie opatrunku, w którym wykorzystuje się maści lub oliwkę ozonowaną.
  • Płukanie zatok ozonowaną solą fizjologiczną;
  • Dojelitowe (rektalne) podawanie ozonu: wprowadzenie mieszaniny tlenowo-ozonowej bezpośrednio do jelita, skąd ozon przedostaje się do krwi. Sam zabieg jest bezbolesny i komfortowy, ponieważ podaż gazu reguluje sam pacjent. Poza kontrolnymi wskazaniami, proces znajduje zastosowanie u dorosłych i dzieci, z problemem dostępu żylnego. Czas trwania zabiegu: ok. 30 minut;
  • Aplikacja ozonowanej soli fizjologicznej do worka spojówkowego: polega na zakropleniu oczu ozonowaną solą fizjologiczną;
  • Wlew dożylny (kroplówka): Podanie pacjentowi naozonowanej soli fizjologicznej w postaci wlewu dożylnego (kroplówki). Czas trwania zabiegu: ok. 30 minut;
  • Wstrzyknięcia podskórne: podawanie mieszaniny tlenowo-ozonowej drogą iniekcji pod skórę lub domięśniowo, w miejsca zmian chorobowych. Czas trwania zabiegu: ok. 40 min;
  • Podawanie do stawu międzykręgowego kręgosłupa.
  • Ozon w postaci gazowej zabija praktycznie wszystkie rodzaje bakterii, wirusów, grzybów i pierwotniaków.
  • Działa przeciwzapalnie utleniając związki i stymulując powstawanie prostaglandyn, korygują pH i równowagę elektrolitową.
  • Pobudza układ immunologiczny do uwalniania czynników obronnych: cytokin, interleukin i interferonów.
  • Pobudza wydzielanie interleukiny IL-2, która jest podstawą systemu odpornościowego, a także produkcję białych krwinek, które osłaniają ciało przed infekcjami.
  • choroby alergiczne,
  • choroby autoimmunologicznych np.: choroba Leśniowskiego-Crohna, reumatoidalnym zapaleniu stawów, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego,
    infekcjach wywołanych przez bakterie beztlenowe, również w przypadku lekooporności),
  • borelioza,
  • infekcje wirusowe (w tym wspomagająco w wirusowym zapaleniu wątroby),
  • infekcje grzybicze,
  • leczenie ran, odleżyny, oparzenia i owrzodzenia o różnej etiologii,
  • stopa cukrzycowa,
  • miażdżyca zarostowa kończyn i związane z nią niedokrwienie,
  • zaburzenia ukrwienia mózgowego,
  • cukrzyca i jej powikłania,
  • choroby układu krążenia: niedokrwienie serca, wieńcowa, chromanie przestankowe, nawracające bóle głowy, migreny,
  • obniżona odporność,
  • przewlekłe uczucie zmęczenia,
  • rekonwalescencja po przebytych operacjach,
  • pourazowe zapalenie kości, tkanek miękkich i infekcji wokół endoprotez,
  • przetoki odbytu,
  • chemioterapia i radioterapia (w przypadku niektórych chorób nowotworowych) – wspomagająco,
  • stwardnienie rozsiane – wspomagająco
  • choroby oczu: zwyrodnienie plamki żółtej, retinopatia cukrzycowai zapalenie spojówek,

Terapia ozonem to metoda bardzo bezpieczna, ale w przypadku chorób układowych lekarz prowadzący terapię zawsze powinien wziąć pod uwagę stan kliniczny pacjenta. Są też choroby, które mogą ograniczać wykonanie zabiegów ozonoterapii, a niekiedy nawet je wykluczyć.
Należą do nich:

  • świeży zawał mięśnia sercowego,
  • niewyrównane nadciśnienie tętnicze,
  • ciąża, zwłaszcza we wczesnym etapie, aby wykluczyć możliwość narażenia na czynniki mutagenne,
  • nietypowe sytuacje z nadczynnością tarczycy,
  • niekontrolowane zaburzenia krzepnięcia,
  • małopłytkowość,
  • zatrucie alkoholem,
  • alergia na ozon.